@@@ 8 Types Of Friends You Need To Have in Your Life @@@

1. A Loyal Best Friend

This is the kind of friend who lets you be a hot mess and knows all of your deepest and darkest secrets, but still loves you all the same.


2. A Fearless Adventurer.

We all need an adventurous friend who will pull us out of our shells and introduce us to new ideas, cultures, philosophies, and activities.


3. A Brutally Honest Confidant.

Friends are supposed to be honest with each other. If you find someone who is brutally honest with you (in a constructive way), then hold on to this person! People like that are hard to come by these days.


4. A Wise Mentor.

We all need a friend who inspires us to be better people without making us feel inadequate. Plus, being around such a person will challenge us to better ourselves every day.


5. A Friend From a Different Culture.

If everyone had a friend from a different culture, the world would be a much better place. Being in a cross-cultural friendship allows you to explore customs, values, and traditions outside of your own culture.


6. A Polar Opposite.

Instead of constantly surrounding yourself with like-minded people, try to break out of your comfort zone and befriend people who hold opposing views. They will help open your eyes to different world views and you’ll learn to accept people who don’t see the world exactly the way you see it.


7. A Friendly Neighbor.

These days, a lot of people don’t know their own neighbors. It’s a shame, because some neighbors can be the nicest and most helpful people ever.


8. A Work Pal.

Your work pal doesn’t have to be your best friend outside of work. They just need to be someone you click with on some level, and if you two hit it off exceptionally well, you can always start hanging out with them outside of the office.

I know that a Teacher is different from a Guru, but never knew that they are different in so many ways.
I know "All Gurus are Teachers; But all teachers are not Gurus".
If you get not only a Guru but also a "Satguru", you are the most blessed one.

A teacher takes responsibility of your growth
A Guru makes you responsible for your growth.

A teacher gives you things you do not have and require
A Guru takes away things you have and do not require.

A teacher answers your questions
A Guru questions your answer

A teacher helps you get out of the maze
A Guru destroys your maze


A teacher requires obedience and discipline from the pupil
A Guru requires trust and humility from the pupil

A teacher clothes you and prepares you for the outer journey
A Guru strips you naked and prepares you for the inner journey

A teacher is a guide on the path
A Guru is the pointer to the way

A teacher sends you on the road to success
A Guru sends you on the road to freedom

When the course is over you are thankful to the teacher
When the discourse is over you are grateful to the Guru

A teacher explains the world and its nature to you
A Guru explains yourself and your nature to you

A teacher makes you understand how to move about in the world
A Guru shows you where you stand in relation to the world

A teacher gives you knowledge and boosts your ego
A Guru takes away your knowledge and punctures your ego

A teacher instructs you
A Guru constructs you

A teacher sharpens your mind
A Guru opens your mind

A teacher shows you the way to prosperity
A Guru shows the way to serenity

A teacher reaches your mind
A Guru touches your soul

A teacher gives you knowledge
A Guru makes you wise

A teacher gives you maturity
A Guru returns you to innocence
 

A teacher instructs you on how to solve problems
A Guru shows you how to resolve issues

A teacher is a systematic thinker
A Guru is a lateral thinker

A teacher will punish you with a stick
A guru will punish you with compassion

A teacher is a pupil what a father is to son
A Guru is to pupil what mother is to her child

One can always find a teacher
But Guru has to find and accept you

A teacher leads you by the hand
A Guru leads you by example

When a teacher finishes with you, you graduate
When a Guru finishes with you, you celebrate

$$$$$ Work, Family, Health, Friends & Spirit $$$$$

"Imagine life as a game in which you are juggling some five balls in the air. 
Name them -Work, Family, Health, Friends Spirit.

You Are keeping all of them in the air. 

You will soon understand that work is a rubber ball. If you drop it, it will bounce back. 

But the other four balls - 
Family, Health, Friends and Spirit - are made of glass. 
If you drop one of these,
they will be irrevocably scuffed, marked, nicked, damaged or even shattered. They will never be the same. 

You must understand that and strive for it."

!!!!!!!!THE TONGUE CAN BE YOUR WORST ENEMY!!!!!!!!

THE TONGUE CAN BE YOUR WORST ENEMY!

Your words, your dreams, and your thoughts have power to create conditions in your life. What you speak about, you can bring about. 

If you keep saying you can't stand your job, you might lose your job.

If you keep saying you can't stand your body, your body can become sick.

If you keep saying you can't stand your car, your car could be stolen or just stop operating.

If you keep saying you're broke, guess what? You'll always be broke.

If you keep saying you can't trust a man or trust a woman, you will always find someone in your life to hurt and betray you.

If you keep saying you can't find a job, you will remain unemployed.

If you keep saying you can't find someone to love you or believe in you, your very thought will attract more experiences to confirm your beliefs.

If you keep talking about a divorce or break up in a relationship, then you might end up with it. 
Turn your thoughts and conversations around to be more positive and power packed with faith, hope, love and action.

Don't be afraid to believe that you can have what you want and deserve.

Watch your Thoughts, they become words.
Watch your Words, they become actions.
Watch your Actions, they become habits.
Watch your Habits, they become character.
Watch your Character, for it becomes your Destiny. 

The minute you settle for less than you deserve, you get even less than you settle for.

Thought I would share this with you. 

In the search for Me, I discovered Truth.
In the search for Truth, I discovered Love.
In the search for Love, I discovered GOD.
And in God, I have found Everything. 
Be Blessed

Watch how your circumstances and situations begin to change when you change the way you speak.

'Life is like melted butter. . once things cool down, it can be reshaped!'

$$ Pencil and Rubber and You $$

Pencil and Rubber and You

Pencil: I'm sorryEraser: For what? You didn't do anything wrong.
Pencil: I'm sorry because you get hurt because of me. Whenever I made a mistake, you're always there to erase it. But as you make my mistakes vanish, you lose a part of yourself. You get smaller and smaller each time.
Eraser: That's true. But I don't really mind. You see, I was made to do this. I was made to help you whenever you do something wrong. Even though one day, I know I'll be gone and you'll replace me with a new one, I'm actually happy with my job. So please, stop worrying. I hate seeing you sad.
I found this conversation between the pencil and the eraser very inspirational.
Parents are like the eraser whereas their children are the pencil. They're always there for their children, cleaning up their mistakes. Sometimes along the way, they get hurt, and become smaller / older, and eventually pass on.

Though their children will eventually find someone new (spouse), but parents are still happy with what they do for their children, and will always hate seeing their precious ones worrying, or sad. All my life, I've been the pencil.

And it pains me to see the eraser that is my parents getting smaller and smaller each day. For I know that one day, all that I'm left with would be eraser shavings and memories of what I used to have.
Moral: We never know the love of our parents for us till we have become parents.

!!!!! Ten steps to reach your dream goal !!!!!

Everyone follows different paths to reach their financial goals. While some prefer to invest in ‘safe’ assets others prefer riskier alternatives, and many believe in putting off larger expenses till their goals are met. No matter which method is used, there are some basic areas that need to be addressed to meet one’s financial goals. 

Define financial goals :
Goals should not be vague such as retirement or a better home. It should be specific, say, “I need to save Rs 5 crore for my retirement” or “I want to buy an independent 3 bedroom house in XYZ area”. The clearer the goals, the easier it is to plan and achieve them. 

Create a financial plan :
Review current investments, insurance, and other assets before making the plan. Decide on the investment avenues that will be used to achieve the goal. This will be based on your risk profile, age, earning capacity, tax bracket. 

Risk tolerance :
Do an assessment of the level of risk you are willing to take. Typically, higher risk assets yield higher returns and vice versa. If you are able to get a good night’s sleep while investing in riskier assets, then equity-based products are a good option, else it is better to invest in safer debt-based investment products. 

Make a budget : 
This is one of the most important steps towards achieving one’s financial goals. A proper budget will help in ensuring that savings and investments are done regularly as well as keep unnecessary expenses and debt at bay. It is important to check the budget on a weekly and monthly basis to see if your expenses are within the budget or if they have gone over your income. 
If you are in the green (income is greater than expenses) then your budget is working for you, but if you are in the red (with expenses more than income), then it is time to rationalise spending. 

Automate Investments :
It is advisable to invest on a monthly basis (through a systematic investment plan), as this will give one the double benefit of regular investment, or discipline in investments, and compounding. It will also negate the need to time the markets. Ideally, you should automate this process by a direct ECS transfer to avoid any last minute delays in investing. 

Invest from an early age :
Starting to invest early will give you the benefit of compounding. An additional few years will result in substantial difference in the value of the investment over a period of time. For example, if investor A starts investing Rs 50,000 per year at age 30 and investor B starts investing the same amount at age 35, when they both reach the age of 55, investor A has a corpus of Rs 61 lakh while investor B has only Rs 40 lakh (assuming both earned 8 per cent interest per annum). This shows that even a few years can make a substantial impact in the long run. 

Diversify :
Always seek to diversify portfolio, since one asset class could perform well, while others are posting low returns. Diversifying can help in reducing the risk in the portfolio, and give better returns over the long run. Ideally, your portfolio should be a mix of debt, equity, real estate, and commodities. 

Time horizons :
When making investments, time horizons need to be kept in mind. It is advisable not to invest money that is required for short term needs such as purchasing a car or digital camera, spending on a vacation, and such in equities as these are riskier in the short run. 
Long term investment goals can be met with riskier assets, as over the long run equities are likely to give better returns. 

Emergency fund : 
This is an important aspect of financial planning. You should always keep aside some money for emergencies in a liquid form (ideally in cash in a separate savings account). Ideally you should save four to six months’ of living expenses in this account. 

Review :
It is crucial to regularly review the portfolio, as what is a good investment today might not be the best investment a year or two hence. You can either monitor and re balance the portfolio on a yearly basis, or based on the values of various asset classes in the portfolio.

Psychologists Say..........

!!!!..Strength..!!!!

Strength

Life is not always smooth like a bed of roses. Happiness and misery are two sides of the same coin. One needs mental strength to digest them. Many a time a weak mind that is unable to withstand suffering invites only untold miseries. What happened to Dronacharya, when he heard the news of his son Ashwathama's death? He lost his confidence on account of grief and finally lost his life. Anger, grief hatred, jealousy, ego, fear, inferiority complex are the obstacles which make a person weak and bereft of confidence. But there are people who maintain equanimity even in the midst of crisis. When Sardar Patel was arguing his case in court he received a telegram carrying the news of his wife's death. He was not perturbed by this and continued to argue till the end of the day, won the case in favor of his client and then broke the news of his wife's death. That is the sign of a healthy mind. Such people never lose their self-confidence even in the midst of a crisis.

Is anyone free from problems in this world? We have come to this world to conquer difficulties. Today our youth are becoming so sensitive that for petty things they feel depressed and commit suicide. Success and failure are inevitable in life. Such a rare human birth is not meant for committing suicide. We have no right to destroy this body. It is a precious gift of God given to us to make the best use of it to achieve great things. Failures in examinations, a little scolding from parents, a petty quarrel with friends, a temporary financial problem, failure in love affairs, inferiority complex, unemployment, dowry harassment; these are common causes for committing suicide. It is a great sin to commit suicide. It is not less terrible than committing murder. We are not the owner of this body, we are only the keeper. Therefore, we have no right to destroy it. For every problem there is solution: we need only patience and confidence. Let us develop mental strength and courage to face the problems of life and they disappear in no time.

"What makes you weep, my friend? In you is all power. Summon up your all-powerful nature. O mighty one, and this whole universe will lie at your feet. It is the Self alone that predominates and no matter".

--Swami Vivekananda

!!!!!.....That is a true Indian with ethics.....!!!!!

As told by someone from Tata Administrative Services : Few months after 26/11, Taj group of Hotels owned by TATAs launched their biggest tender ever for remodeling all their Hotels in India and abroad.
Some of the companies who applied for that tender were also Pakistanis. To make their bid stronger, two big industrialists from Pakistan visited Bombay House ( Head office of Tata ) in Mumbai without an appointment to meet up with Ratan Tata since he was not giving them any prior appointment.
They were made to sit at the reception of Bombay house and after a few hours a message was conveyed to them that Ratan Tata is busy and can not meet anyone without an appointment.
Frustrated, these two Paki industrialists went to Delhi and thru their High Commission met up with than Commerce Minister Anand Sharma . Sharma immediately called up Ratan Tata requesting him to meet up with the two Paki Industrialists and consider their tender "enthusiastically".
Ratan Tata replied..."you could be shameful, I am not" and kept the phone.
Few months later when Pakistani government placed an order of Tata Sumo's to be imported into Pakistan , Ratan Tata refused to ship a single vehicle to that country. This is the respect and love for motherland that Ratan Tata has.
Something that our current Politicians should learn from.

You got to stand for something in your life...else you will fall for everything..........
 

!!!!!.....$दोन मनांतील अंतर$.....!!!!!

एकदा एका साधुने त्याच्या शिष्यांना विचारले, " आपण रागात असताना जोरात ओरडतो किंवा कोणाशी भांडण झाले असल्यास आपोआप आपला आवाज वाढतो, असेका?". सर्व शिष्य विचार करु लागले. एक शिष्याने उत्तर दीले, "रागावलेले असताना आपण स्वतःवरचे नियंत्रण हरवुन बसतो, आणि म्हणुनच कदाचीत ओरडून बोलतो."
यावर साधुमहाराज म्हणाले, " पण ज्या व्यक्तीवर आपण रागावलेले असतो ती समोरच असते तरी सुध्दा आपण ओरडतो।जरी सौम्य आणि मृदु आवाजात बोलणे शक्य असले तरी देखील रागात आपण चढ्या आवाजातच बोलतो". यावर सर्व शिष्यांनी विचार केला आणि आपापल्या परीने उत्तर देण्याचा प्रयत्न केला, मात्र कोणत्याच उत्तराने साधुचे समाधान झाले नाही. शेवटी साधुमहाराजांनी स्वतःच उत्तर दीले. ते म्हणाले, " जेव्हा दोन व्यक्ती एकमेकांवर रागावलेल्या असतात तेव्हा त्यांच्या मनांमध्ये अंतर वाढलेले असते आणि हेच अंतर भरुन काढण्याकरीता ते चढया आवाजात बोलतात."
"आता मला सांगा की जेव्हा दोन व्यक्ती परस्परांच्या प्रेमात असतात तेव्हा अतीशय हळू आणि शांतपणे बोलतात, असे का?" असा प्रश्न विचारुन मग स्वतःच उत्तर देत ते म्हणाले," कारण त्यांची मनं जवळ आलेली असतात. दोन मनांतील अंतर कमी झालेले असते.
आणि जसजसे दोन व्यक्ती मधील प्रेम वाढु लागते तसतसे त्यांच्यातील संवाद इतका सुलभ होउन जातो की सर्वच गोष्टी बोलण्याची देखील आवश्यकताच भासत नाही. फक्त नजरेतुनच किंवा देहबोलीतुनच ते आपल्या साथीदाराला काय म्हणायचे आहे ते ओळखतात.

शिकवण- परस्परांत वाद विवाद आणि भांडण तंटे होतच राहतात मात्र कीतीही वादविवाद असला तरी मनामनातील अंतर वाढु देउ नका।तसे होउ दील्यास दोन व्यक्तींमधील दरी इतकी मोठी होइल की पुन्हा ती मिटवणे कधीच शक्य होणार नाही................

!!!!!.....कोटेबल कोट्‌स.....!!!!!

जवळचे पैसे कधीतरी संपणारच; पण ते संपण्याआधी कमावण्याचे मार्ग शोधून ठेवावेत.
- नारायण मूर्ती

यश मिळविण्यासाठी कोणत्या मार्गाने जावे, हे मी सांगू शकणार नाही. पण स्वतःला ओळखून स्वतःला, स्वतःसाठी, स्वतःकडून नेमके काय हवे आहे; हे शोधणे म्हणजेच यशाच्या जवळ जाणे होय.
- विश्‍वनाथन आनंद

नाही हा शब्द तुम्हाला ऐकू येत नाही, तोपर्यंत सगळे काही शक्‍य आहे.
- धीरूभाई अंबानी

पैसा हा खतासारखा आहे. तो साचवला, की कुजत जातो आणि गुंतवला तर वाढायला मदत करतो.
- जे. आर. डी. टाटा

फोटोग्राफरच्या एका "क्‍लिक'मुळे जगणे चिरकाल होते.
- रघू राय

चुका दाखविताना त्या कमी कशा करायच्या हे ही सांगितले, तर त्याचा परिणाम चांगला होतो.
- बिल गेट्‌स

मी विशिष्ट प्रदेशाचा, देशाचा ही भावना गळून पडण्यासाठी ताऱ्यांकडे बघा; कारण तेव्हा तुम्ही एका अवकाशाचे झालेला असता.
- कल्पना चावला

कुणीतरी येऊन बदल घडवतील, याची वाट बघत बसण्यापेक्षा स्वतःच होणाऱ्या बदलाचा भाग व्हा.
- बराक ओबामा

माझ्याकडून काही महत्त्वाचे शोध लागले. याचा अर्थ मी कुणी वेगळा, हुशार आहे असा होत नाही. तर वाट पाहण्याची, प्रयत्न करण्याची तयारी माझ्यात इतरांपेक्षा जरा जास्त होती इतकेच.
- आयझॅक न्यूटन

मानवाचा दानव होणे ही त्याची हार; मानवाचा महामानव होणे, हा त्याचा चमत्कार आणि मानवाचा "माणूस' होणे; हे त्याचे यश आहे.
- सर्वपल्ली राधाकृष्णन

!!!....आज....!!!

!!!....आज....!!!

आज देखणेपणावर जाऊ नका,सौंदर्याला कोमेजण्याचा शाप असतो.श्रीमंताला भुलू नका,'आलेल्या ' पैशाला 'जाण्याच्या' वाटा पटकन सापडतात .जी व्यक्ती तुमच्या चेहर्‍यावर हास्य फुलवू शकते,तीच तुमच्या आयुष्याला
अर्थ देऊ शकते.
***********************
प्रत्यक्षात येणं कितीही अवघड असलं,तरी तुमच्या स्वप्नाचा ध्यास सोडू
नका.करावीशी वाटेल, ती प्रत्येक गोष्ट करून पाहा.जिथे जावंसं वाटेल ,तिथे
जा . आयुष्य एकदाच मिळतं .आणि संधीही पुन्हापुन्हा येत नसते.
*********************
आजपासून मी आपल्या डायरीतले दोन दिवस कायमचे पुसून ,खोडून टाकत आहे, काल
आणि उद्या.
*********************
कालचा दिवस मला खूप काही शिकवून गेला हे खरं;पण मी आज जे करेन त्यावर माझा
उद्या आकाराला येईल, हे मला समजलं आहे.
*********************
आजचा दिवस मी उमेदीने, हिमतीने, जिद्दीने आणि मनापासून जगेन, कारण हा दिवस
माझ्या आयुष्यात पुन्हा कधी उगवणार नाही, हे मला ठाऊक आहे.
*********************
आजचा दिवस ही माझ्या आयुष्याने मला दिलेली शेवटची संधी असू शकेल. उद्याचा
सुर्योदय मी पाहीनच याची काय खात्री ?
*********************
आज मी हरणार नाही. मागे पाहाणार नाही, अश्रु ढाळणार नाही,एकही संधी हातची
जाऊ देणार नाही. आज मी माझ्या आयुष्यातल्या सर्वात मौल्यवान संपत्तीची
उत्तम गुंतवणूक करीन :वेळ
*********************
आज मी निदान एक पाऊल पुढे टाकीन,निदान एक काम पुर्ण करीन, निदान एक अडथळा
ओलांडीन, निदान प्रयत्न तरी करीनच करीन .
********************
आज मी चिडणार नाही, वैतागणार नाही, धुसफुसणार नाही. मनावरचं निराशेचं मळभ
हटवून आज मी प्रसन्न हसेन.
*********************
आज मी जमिनीवर पाय घट्ट रोवण्याचा प्रयत्न करीन. आणि आकाशात नजर लावून तिथे
चमकणारी माझ्या स्वप्नाची नक्षत्रं डोळे भरून पाहीन .
आज निदान एवढं तरी मी करीनच.!!!!!!!!

मन का बोलाविते पुन्हा त्या दिवसांना.....!!!!!

This Years First Post!!!!!!!!!!

"एकदा केव्हातरी शांतपणे बसावं आणि वयानुसार आपण काय काय गोष्टी सोडल्या ह्याचा आढावा
घ्यावा. मग लक्षात येतं, की आपण गाभुळलेली चिंच अनेक वर्षात खाल्लेली नाही. जत्रेत मिळणारी
पत्र्याची शिट्टी वाजवलेली नाही. चटक्यांच्या बिया घासून चटके द्यावेत असं आता वाटत
नाही.कॅलिडोस्कोप पाहिलेला नाही. सर्कसमधला जोकर आपलं मन रिझवू शकत नाही. तसंच
कापसाची म्हातारी पकडण्याचा चार्मही राहिलेला नाही. कापसाच्या म्हातारीने उडता उडता
आपला बाळपणीचा काळ सुखाचा स्वत:बरोबर कधी नेला ते आपल्याचा कळलंच नाही. आता त्या
ट्रिप्स नाहीत. दोन दोन मुलांच्या जोड्या करून चालणं नाही. विटी दांडू नाही. साबणाचे फुगे
नाहीत. प्रवासात बोगदा आला तर एक अनामिक हुरहुर नाही...... त्या उडणार्‍या म्हातारीने
हे सगळे आनंद नेले. त्याच्या बदली तिचं वार्धक्य तिने आपल्याला दिलं. म्हणूनच ती अजून उडू शकते.
आपण जमिनीवरच आहोत."
वपुंच्या वपूर्झा मधील ह्या ओळी वाचल्या अन् मन भुर्रकन काही वर्षे मागे गेलं...आणि सारं सारं
बालपण आठवलं.

लाटेने कि काळाने नेला तो किनार्‍यावरचा वाळूचा किल्ला?
भोवर्‍याच्या रश्शीला लावलेला कोल्डड्रिंकच्या झाकणाचा बिल्ला...
हरवली कुठे तरी ती शाळेतली मुल्यशिक्षणाची वही,
इवलुश्या मार्कांच्या प्रगतीपुस्तकावर मारलेली बाबांची खोटी सही....
गेले कुठे ते चालताना "पॅकपॅक" आवाज करणारे पायातले बूट?
"मी नाही देणार जा माझं चॉकलेट" म्हणत आवळलेली ती घट्ट मुठ....
किती जिव्हाळा होता डोकं टेकवलेल्या आईच्या हाताच्या उशीत?
ब्लँकेटहून जास्त उब होती त्या मायेच्या कुशीत...
हरवला तो प्रेमाचा घास...."चिऊताई" दाखवत आईने भरवलेला...
घरात न सांगता लपवून लपवून भेळ खायचा तो प्लॅन ठरवलेला?
गेले कुठे जत्रेतले ते गोड गोड म्हातारीचे केस?
छोट्याशा बुटांची आईने बांधलेली ती सुटलेली लेस....
गेली कुठे ती मामाच्या गावी जाणारी झुकझुक गाडी?
हरवली कुठे ती क्रिसमस मधली झिंगलमॅनची पांढरी दाढी?
धावत धावत ज्याचा पाठलाग केला तो धुरवाल्याचा धूर कुठे गेला?
शाळेत बडबड गीते गाताना एकत्र लावलेला तो सूर कुठे गेला?
झोपताना पाहिलेला तो चांदोमामा कुठे हरवला?
अ आ इ ई पाठीवर लिहिणारा तो खडू कुणी पळवला?
कशाला आलं हे आपल्याला शहाणपण????
हरवलं त्यात ते सुंदर बालपण.......

खरंच बालपणीचा काळ किती सुखाचा ना? आयुष्यातील काही अनमोल क्षणांची आठवण ते क्षण निसटुन
गेल्यावरच प्रकर्षाने होते. पण बालपणीच्या काही आठवणी, मनाच्या कोपर्‍यात अजुनही दाटलेल्या
असतात, त्यांना हलकेच गोंजारल असता त्यांची सय अधिकच गडद होते. आपलं मनही किती विचित्र
असतं ना. जेंव्हा लहान असतो तेंव्हा पटकन मोठे व्हावेसे वाटते. शाळा सोडुन बाबांसारखे ऑफिसला
जावेसे वाटते तर दादासारखे कॉलेजला जावंस वाटतं. मुलींनाही आईसारखी साडी नेसुन स्वयंपाक
करायला आणि ताईसारखा नट्टापट्टा करायला आवडतं. मात्र आता मोठे झाल्यावर पुन्हा ते
बालपणीचे दिवस आठवतात आणि नकळत डोळ्यात पाणी येतं.

पाखरे जर दिवस असते
आभाळी मी सोडिले नसते
फिरूनी त्यांना ह्रदयात मी
कोंडुन ठेविले असते
ते पाखरू मागे न वळले
मन का बोलाविते पुन्हा त्या दिवसांना
जे परतुन कधी ना आले...

चांदोबा चांदोबा कुठे रे गेलास
दिसता दिसता गडप झालास
हाकेला ओ माझ्या देशील का
पुन्हा कधी आम्हाला दिसशील का?
पुन्हा कधी आम्हाला दिसशील का...?

आयुष्यातील हे सोनेरी दिवस कसे पटकन निघुन गेले नाही. अगदी चांदोबा मामाच्या या
गाण्यासारखेच ते दिवस बघता बघता सरून गेले. उरल्या त्या फक्त आठवणी.
पण.... मला पुन्हा ते दिवस जगायचे आहे. एक घास चिऊचा...एक घास काऊचा करत भरवलेला
जेवणाचा घास आईच्या हातातुन खायचा आहे, मला पुन्हा शाळेत जायचंय, मित्रांबरोबर खोड्या
करायच्यात, मधल्या सुट्टीत सगळ्यांबरोबर जेवणाचा डब्बा शेअर करायचाय, शाळेच्या स्नेहसंमेलनात
भाग घ्यायचा आहे. पत्र्याची शिट्टी इतरांचा ओरडा पडेपर्यंत वाजवायची आहे. बायोस्कोपमधुन
दिसणारी रंगबेरंगी दुनिया बघायचीय, चार आण्यात मिळणार्‍या लिमलेटच्या गोळ्या, शेंगदाण्याची
चिक्की, चन्यामन्या बोरं खायची आहे, वडाच्या पारंब्यावर मनसोक्त झोके घ्यायचे आहेत, "घोटीव"
पेपराच्या होड्या, विमाने बनवायची आहेत, तासन् तास रंगणारा नवा व्यापार खेळायचा आहे,
चंपक, ठकठक्, चांदोबा पुस्तकांचा एका दिवसात वाचुन फडशा पाडायचा आहे. कम्प्युटर से भी तेज
दिमाग असणारा चाचा चौधरी, सोबत साबूला घेउन वाचायच आहे, मॅन्ड्रेक्सच्या हातातील अंगठीचा
शिक्का उठवायचा आहे. फास्टर फेणे आणि चिंगीच्या साहसी करामती पुन्हा अनुभवायच्या आहेत.
साबणाच्या पाण्याचे फुगे उडवायचे आहेत. वाळुत किल्ले बनवायचे आहेत. खुप काही करायचे आहे
कारण...
उडणार्‍या त्या म्हातारीने माझे वय जरी नेले असले तरी माझे मन, जुन्या आठवणी मात्र अजुनही
त्या म्हातारीला नेता आल्या नाही.

$$ मी हि कधी कुणाच्या प्रेमात होतो $$

मी हि कधी कुणाच्या प्रेमात होतो
माझ्यावरहि कुणाचं नियंत्रण असायचं
नकळत का होईना मी हि हरवून जायचो
कधी कधी तर वेळेचाहि भान विसरून जायचो

दिवसभराच्या कामात एकदा तरी फोने करायचो
नाहीच Phone तर Miss Call तरी द्यायचो
रात्री तशी सगळ्यांची झोपण्याची वेळ
पण मी मात्र SMS -SMS खेळत राहायचो

Weekends ला कधी MALL मध्ये जायचो
खूप Try केल्यावर तिचा हाथ पकडायचो
ओठातून काही शब्दच निघेनात
फक्त चेहर्याकडे बघून Blush करायचो

सगळंच आता भूतकाळात विरून गेलं
माझं प्रेम माझ्यापासून दुरावून गेलं
जाता जाता मला खूप वेदना दिल्या
पण माझं प्रेम कधी व्यर्थ नाही गेलं
जाता जाता खूप काही शिकवून गेलं

किती तरी नाती आपण गृहीत धरतो
त्यांचं अस्तित्वच आपण Assume करतो
समजत नाही कधी मोल नात्यांचं
आणि मग दुख करतो ते दुरावल्याचं

आज खरंच समाधान वाटतंय
कि मी हि कधी प्रेम केलं होतं
खरंच माझं प्रेम व्यर्थ न्हवतं .......................
जाता जाता मला जगण्याच्या जवळ घेऊन गेलं.

## आयुष्याला दिशा देण्यासाठी ##

लाख क्षण अपूरे पडतात
आयुष्याला दिशा देण्यासाठी
पण, एक चुक पुष्कळ आहे
ते दिशाहीन होण्यासाठी

किती प्रयास घ्यावे लागतात
यशाचं शिखर चढण्यासाठी
पण, जरासा गर्व पुरा पडतो
वरुन खाली गडगडण्यासाठी

देवालाही दोष देतो आपण
नवसाला न पावण्यासाठी
कितींदा जिगर दाखवतो आपण
इतरांच्या मदतीला धावण्यासाठी

किती सराव करावा लागतो
विजयश्रीवर नाव कोरण्यासाठी
पण, जरासा आळस कारणीभूत ठरतो
जिंकता जिंकता हरण्यासाठी

कितीतरी उत्तरं अपुरी पडतात
आयुष्याचं गणित सुटण्यासाठी
कितीतरी अनुभवातनं जावं लागतं
आयुष्य कोडं आहे पटण्यासाठी

विश्वासाची ऊब द्यावी लागते
नात्याला जिवनभर तारण्यासाठी
एक अविश्वासाचा दगड सक्षम आहे
ते कायमचं उद्धवस्त करण्यासाठी ........

@@ Aalas @@

"आळसाला तुम्ही आजचा दिवस बहाल केलात की तुमचा उद्याचा दिवस त्याने चोरलाच म्हणून समजा."

कॉफीची चव.........

त्याला ती एका पार्टीत भेटली. खुप सुंदर होती ती. साहजिकच तिच्या मागे खुपजण होते. ती सुंदर होती, बुध्दिमानही होती. सर्वांनाच हवीहवीशी वाटणारी. पण ती कोणालाच जवळीक साधु देत नव्हती.तो फार साधा. आर. के. लक्ष्मणच्या 'कॉमनमॅन' सारखा. त्याला तर त्याचे मित्रही भाव देत नव्हते. मग तिच्यासारख्या मुली तर चंद्राइतक्या अप्राप्यच! तिचं त्याच्याकडं लक्षही नव्हतं त्या पार्टीत. आपल्याच विश्वात मश्गुल होती ती!पण आपण धाडस करायचच, असं ठरवून, सारं बळ एकवटुन त्यानं तिला विचारलं, 'तु पार्टी संपल्यावर माझ्याबरोबर कॉफी प्यायला येशील?' तिला 'नाही' म्हणणं फार सोप्पं होतं. पण त्याच्या डोळ्यांतले नितळ, पारदर्शी भाव आणि आवाजातलं आर्जव जाणुन तिला का कोण जाणे, 'हो' म्हणावसं वाटलं. ती 'हो' म्हणाली आणि त्याचं टेन्शन शतपटीनं वाढलं. या शक्यतेचा त्यानं विचारच केला नव्हता!जवळच्याच कॉफी पार्लरमध्ये दोघं कोप-यातल्या टेबलावर बसली. कॉफीची ऑर्डर दिली. पण काय बोलायचं, हे त्याला सुचेचना! तो खुपच नर्व्हस झाला होता. आणि या गप्प गप्प अशा विचित्र डेटनं तीसुध्दा अवघडली. झक मारली आणि याला हो म्हटलं, असंही मनात आलं तिच्या!कॉफीचा एक घोट पोटात गेल्यावर अचानक त्याला कंठ फुटला. त्यानं वेटरला हाक मारली. वेटर प्रश्नार्थक चेह-यानं टेबलाजवळ येऊन उभा राहीला. तो म्हणाला, 'थोडं मीठ देता? मला कॉफीत टाकायचंय!' सारं कॉफी शॉप या अनपेक्षित मागणीनं गोंधळात पडलं. विचित्र नजरेनं सारे त्याच्याकडे पाहु लागले. तीसुध्दा!वेटरनं मुकाट्याने मीठ आणुन दिलं आणि देताना - "कैसे कैसे लोग आते है!" अशा अर्थाचा चेहराही केला. त्यानं मीठ कॉफीत टाकलं आणि तो कॉफी पिऊ लागला! ती खरंच गोंधळली होती. अशी विचित्र डेट आणि आता कॉफीमध्ये चक्क मीठ! अखेरीस तिनं विचारलंच "पण तुला ही अशी जगावेगळी सवय कशी काय लागली?""माझं लहानपण समुद्रकाठी गेलं..." शब्दांची जुळवाजुळव करत तो म्हणाला... "सारखा मी समुद्राच्या पाण्यात खेळत असे. आई कॉफी प्यायला हाक मारायची, तसा मी धावत धावत व्हरांड्यात येई आणि खारटलेल्या पाण्यानं खारटलेली बोटं बशीतल्या कॉफीत बुडवून पीत असे. आता आई राहिली नाही. आणि ते समुद्रकाठचं घरही. पण खारट कॉफीची चव जिभेवर आहे. खारटलेल्या कॉफीनं मला लहानपणच्या आठवणी पुन्हा भेटतात. ती चव बरोबर सगळं बालपण घेऊन येते..." भरलेल्या डोळ्यांनी तो म्हणाला.
तिचं ह्र्दय भरून आलं - त्याच्या निरागसतेनं. किती हळुवार होतं त्याचं मन. मग तीही बोलली... आपल्या दुरवरच्या घराबद्दल, बाबांबद्दल... तिच्या स्वप्नांबद्दल... खरचं खुप छान डेट झाली ती!मग ते पुन्हा पुन्हा भेटत राहीले.अखेर तिला पटलं, हाच आपला जीवनसाथी. तो शांत होता. संयमी होता. हळुवार होता. तिची काळजी घेणारा होता. मग एके दिवशी दोघांनी ठरवलं आणि लग्न केलं! चार-चौघांसारखं आयुष्य सुरु झालं आणि दिवस खुप मजेत जाऊ लागले. एखाद्या परीकथेसारखे. खरंच त्यांचं आयुष्य खुप सुखी होतं. ती त्याच्यासाठी सर्वकाही करायची. कॉफीसुध्दा! आणि हो, त्याच्या बालपणाशी त्याची नाळ जोडलेली राहण्यासाठी चिमुटभर मीठही टाकायची त्या कॉफीत!अशीच भर्रकन ४० वर्षं कधी उडुन गेली, ते कळंलच नाही. एके रात्री तो झोपला, तो पुन्हा कधीच न उठण्यासाठी...!काही दिवसांनी ती सावरली. रोजचे व्यवहार नेहमीप्रमाणे करू लागली. एकदा सहज म्हणुन त्याचं पुस्तकांच कपाट आवरायला घेतलं असताना तिला त्यात एक चिठ्ठी सापडली. त्याच्या अखेरच्या दिवसात त्यानं ती कधीतरी लिहीली होती."माझ्या प्राणप्रिये, मला माफ कर! आयुष्यभर मी तुझ्याशी एका बाबतीत खोटं वागलो, त्याबद्द्ल मला क्षमा कर! हे एकच असत्य मी तुझ्याशी बोललो... पहिल्यांदा आणि शेवटचं! आयुष्यभर ही खंत मला जाचत राहिली. पण मी कधी तुला खरं सांगण्याची हिंमत करू शकलो नाही... केवळ तु मला खोटारडा म्हणशील आणि मी तुला गमावून बसेन या भीतीने!प्रिये, आपण सर्वप्रथम जेव्हा कॉफी पार्लरमध्ये भेटलो, तेव्हा मला कॉफीमध्ये घालण्यासाठी खरं तर साखर हवी होती! त्या क्षणाला मी इतका नर्व्हस झालो होतो, की मी साखरेऐवजी चुकून मीठ मागितलं वेटरकडे. आणि मग त्या विषयावरून आपलं संभाषण सुरू झालं म्हणुन मी ते तसंच पुढे चालवून घेतलं...खारट कॉफी मला आवडत नाही. किती विचित्र चव ती! पण मला तु खुप आवडतेस... आणि तुला गमावू नये म्हणुन आयुष्यभर मी खारट कॉफी मी पीत राहिलो....आता मरण्याआधी मी तुझ्यापाशी सत्य उघड केलंच पाहीजे. नाही तर हे खोटेपणाचं ओझं मी पेलू शकणार नाही! प्लीज - मला माफ करशील?"

एनिमसजचा वीर -- देव-दानवदेव-दानव..........

जसं चांगल्या आणि वाईट रक्तासाठी
हृदयात दोन वेगळे भाग असतात
तसं चांगल्या आणि वाईट विचारांसाठी
मानात दोन वेगळे भाग असतात

एका भागात देव राहातो
दुसऱ्यात राहातो दानव
परिस्थितीत भांडतात दोघे
निर्णय घेण्यात अडकतो मानव

माणसं वाईट किंवा चांगली नसतात
जिवनं वाईट किंवा चांगली नसतात
देव-दानव प्रत्येकात घर करतात
माणसाला कर्म करायला भाग पाडतात

देवाचं ऐकावं की दानवाचं हे
माणसापुढे असतात विकल्प
प्रत्येकच स्वत:चा रस्ता काढतो
निर्णय घेतो, करतो संकल्प

एनिमसजाच्या वीराला
हे माहिती असतं
तो स्वत:तल्या देवाचं
ऐकत असतो
देव - दानव लढतात
दानवाकडे दुर्लक्ष करतो

तो एनिमसजचा वीर असतो
दुसऱ्यातल्या देवांशी बोलत असतो
दुसऱ्यातल्या दानवांना ऐकवत असतो ...........

कोमलतेची ताकद.............

कोमलतेत ताकद असते.पावसाचं पाणी आकाशातून पडतं,माती वाहुन जाते, नध्यांना पूर येतात, भलेभले खडक झिजतात.पाणी वहातच रहातं. कोमलतेत प्रचंड सामर्थ्य असतं.कोमलता म्हणजे दुर्बलता नव्हे. प्रवाहात एखादा खडक आला तर पाणी त्याच्याशी झुंज देत बसत नाही, थांबत नाही. स्वतःची वाट शोधून बाजूने निघुन जातं. ह्या वहाण्यात सातत्य असल्यामुळेच खडक हळू हळू लहान होत जातो आणि प्रवाह रुंदावत जातो.

मानवी मनाचा धर्म ...........

भग्न स्वप्नाच्या तुकड्यांना कवटाळून बसण्यासाठी मनुष्य जन्माला आलेला नाही !मानवाचे मन केवळ भुतकाळाच्या सखळदंडांनी करकचून बांधून ठेवता येत नाही! त्याला भविष्याच्यागरूडपंखांच वरदानही लाभलेलं आहे.एखादं स्वप्न पाहणं, ते फुलवणं , ते सत्यसृष्टीत उतरावं म्हणून धडपडणं , त्या धडपडीतला आनंद लुटणं आणि सुदैवानं ते स्वप्न जरी भंग पावलं तरी त्याच्या तुकड्यांवरून रक्ताळलेल्या पायांई दुसर्‍या स्वप्नामागनं धावणं , हा मानवी मनाचा धर्म आहे. मनुष्याच्या जीवनाला अर्थ येतो तो यामुळं !- वि.स. खांडेकर.